تجزیه افغانستان؛ مشکلات و چالش‌ها

سید مصطفی حسینی: تجزیه همان مردن زجر آور است، درد کشیدن تا بی انتها و مردن با درد سنگین و خارج از حد توصیف، تجزیه نوعی خود کشی است، آخرین انتخاب و نقطه پایان گذاردن بر متن زندگی، خودکشی از موضع ناتوانی، ناامیدی و اجبار، نه از سر توانمندی، امیدواری و اختیار.
من از تجزیه متنفرم. چون تجزیه، دیوار کشیدن های بی شماری است که انسان را از انسان جدا می کند، تجزیه، تمدن شکن است، اجتماع را خورد و خمیر می کند و پایه های وسیع فرهنگ را بر می چیند.
به جای گفتگو بین تمدن ها، فرهنگ ها و ملل، زور آزمایی، حرص مالک شدن و غلبه یافتن را ایجاد، تحریک و تداوم می بخشد.
در روزهای گذشته «اسدالله سعادتی» نماینده دایکندی سخن صریحی را به زبان آورد، او از طرح همزیستی مسالمت آمیز و برادر وار یا تجزیه کشور سخن گفت.
تجزیه نقطه پایان گذاشتن بر متن بلند و زرینی است که قرن ها زمان برده است تا نوشته شود، تجزیه رنگ پاشاندن بر روی این متن بلند و زرین است.
این کار شایسته نیست، معقول نمی نماید، ندامت به دنبال دارد و ملامت آور است.
تجزیه افغانستان، راه حل نیست، چون تجزیه جز فرسایش مکرر و مداوم و تکه تکه شدن یک ملت بزرگ و جغرافیای وسیع، چیزی دیگری در پی ندارد.
در عصر کنونی که همه از وحدت، یک پارچگی و خلق یک فرهنگ منطقه ای و جهانی سخن می گویند، ما از چند تکه کردن فرهنگ، تاریخ و جغرافیا خود نباید سخن بگوییم.
در عصری که جهانی شدن، جهان را می بلعد، طرح خرده گفتمان ها برای تجزیه گفتمان ملی، با پیشانی باز و چشمان بسته خود را نفی کردن و اثبات دیگران است.
(این به معنای مخالفت با جهانی شدن نیست. من مخالف مخالفت با جهانی شدنم، سخن من مقاومت سنجیده شده، تأمل برانگیز و سازنده است، ما باید در مواجهه با هر پروسه فراگیری، بسترها، شرایط و منافع خود را از نظر بگذرانیم.)
تجزیه افغانستان، تجزیه تک تک افراد این سرزمین است، تجزیه افغانستان، تجزیه انسان از انسان و ترکیب انسان با غرور و لجبازی است، غروری که روزی، حتی خود انسان را نیز به تجزیه می کشاند و به قعر پرتگاه ها می فرستد.
بیایید به جای ترکیب با غرور و لجبازی، با یکدیگر تعامل کنیم، ترکیب شویم و در مقابل طوفان های بنیاد برافکن، مقاومت لازم و کافی را نشان دهیم. هضم شدن در طوفان های بنیاد افکنی چون جهانی شدن، خساراتی دارد که جبران آن، شاید از توان تک تک افراد، اقوام و حتی ملت افغانستان نیز خارج باشد.

لینک مطلب: http://www.sana.af/?p=18272