حکمتیاری که من می‌شناسم

محمد مرادی: منبع اصلی این یادداشت که فقط مقطع زمانی دوساله را در برمی‌گیرد، روزنامه و سایت «شهادت»، ارگان نشراتی حزب اسلامی افغانستان به رهبری گلبدین حکمتیار است.

در بین رهبران جهادی، کمتر رهبری به‌پای تزلزل فکری گلبدین حکمتیار می‌رسد. او شب می‌خوابد اما صبح با اندیشه جدید، بیدار می‌شود. حکمتیار حتی در طول روز نیز دچار تذبذب شده و حرف‌های متناقضی می‌گوید. برای این که بی‌ثباتی فکری حکمتیار را مستند بیان کرده باشم، بیانیه‌ها و اظهارات او را درباره امریکا، جنگ جاری در افغانستان و دولت فعلی این کشور، مرور می‌کنیم.

برای نشان دادن بی‌ثباتی فکری حکمتیار، کافی است که به مصاحبه او با پایگاه خبری «ارزشت» اشاره شود که در پایگاه خبری شهادت نیز انعکاس یافت. حکمتیار در این مصاحبه، دولت افغانستان را دست‌بوس‌غرب، مفسد و غرب‌گرا عنوان کرد. وی همچنین درباره ارتش و پولیس افغانستان گفت: «پولیس و ارتش فعلی افغانستان تفاوتی با ارتش و پولیس دولت کمونیستی ندارد، از نگاه شرعی، حکم پلیس و ارتش فعلی افغانستان، همان حکم ارتش و پلیس دولت کمونیستی است.» (سایت شهادت پنجم جون ۲۰۱۵)

حکمتیار در گفتگو با سایت «افغان ځواک =زواک» که این مصاحبه در تاریخ ۱۸ جون ۲۰۱۵ از طریق سایت شهادت نیز منتشر شد، گفت: «دولت فعلی افغانستان، یک دولت امریکایی است؛ دولت وحدت ملی افغانستان، حکومت مفسد، نااهل، نوکر بیگانگان و به صورت کامل در اختیار اجانب است.»

حکمتیار در همین مصاحبه، داعش را یک نهضت برحق عنوان کرد که در برابر ظلم قیام کرده است. وی همچنین درباره مذاکرات صلح گفت: «این مذاکرات زمانی نتیجه می‌دهد که همه نظامیان خارجی افغانستان را ترک کنند. وی گفت که دولت دست‌بوس کابل، صلاحیت مذاکرات صلح را ندارد، تا زمانی که امریکا به اشغال افغانستان ادامه دهد، جنگ ما ادامه خواهد داشت؛ قصد نداریم که در دولت دست‌بوس اشرف غنی سهم بگیریم.»

حکمتیار در همین مصاحبه گفت: «راهی به جز جنگ در برابر حضور نظامیان امریکایی در افغانستان وجود ندارد؛ مقامات دولت فعلی افغانستان، غلامان آمریکا هستند؛ واقعیت این است که اشرف غنی در افغانستان، نماینده و سفیر آمریکا است.» (شهادت ۱۸ جون ۲۰۱۵)
حکمتیار در بیانیه‌ای که به مناسبت عید سعید فطر سال ۲۰۱۵ منتشر کرد، با صراحت اعلام کرد که بدون خروج نظامیان خارجی از افغانستان، مذاکرات صلح با دولت دست‌بوس امریکا امکان‌پذیر نیست.

وی در همین بیانیه، بر ادامه جنگ تا خروج آخرین سرباز امریکایی از افغانستان تأکید کرد. وی در عین حال از مسئولان دولت افغانستان خواست که به خاطر نوکری امریکا، توبه نموده و دامان اشغالگران را رها کنند. (سایت شهادت ۱۶ جولای ۲۰۱۵)

حکمتیار در اگست ۲۰۱۵ نیز ضمن دعوت از طالبان برای اتحاد با این حزب، بر ادامه جنگ تا خروج آخرین سرباز خارجی از افغانستان تأکید کرد. (شهادت اول اگست ۲۰۱۵)

پس از این اعلامیه، حکمتیار در پنج بیانیه و مصاحبه دیگر نیز که در تاریخ‌ ۲۳ سپتامبر و همچنین تاریخ‌های ۶، ۱۲ و ۱۵ اکتبر ۲۰۱۵ و همین‌طور ۳ جولای ۲۰۱۶ منتشر شد، بر ادامه جنگ به گفته او تا پایان اشغال افغانستان تأکید کرد. حکمتیار در بیانیه ۳ جولای ۲۰۱۶ با صراحت بیان کرد که قصد پیوستن به دولت فعلی افغانستان را ندارد.

حکمتیار در جولای سال ۲۰۱۵، یک‌بار دیگر گفت که نیروهای امنیتی افغانستان، اجیر بیگانگان هستند. او در همین مطلب که سایت شهادت آن را گفتگو با حکمتیار عنوان کرد، افزود که قیام داعش عکس‌العمل طبیعی در برابر تجاوز و ظلم است. (سایت شهادت ۱۵ جولای ۲۰۱۵)

خلاصه کلام این که همین شخص و زلمی خلیل‌زاد شامگاه شنبه ۲۱ میزان در کابل دیدار دوستانه داشتند و لحظاتی با هم نشستند، خوردند، برخاستند و به ریش ملت افغانستان خندیدند.

لینک مطلب: http://www.sana.af/?p=46148