شرایط رفتن به پارلمان؛ سال نیکو از بهارش پیداست

انتخابات، پروسه ای که مردم، نمایندگان خود را انتخابات کرده و بر کرسی های پارلمان می نشانند تا فریادگر دردهای آنان و چارۀ مشکلات آنها باشند.

قانون انتخابات ۱۳۰۹ داشتن تابعیت افغانستان و سن ۳۰ تا ۷۰ سالگی را شرط نامزدی تعیین کرده و افزوده بود که نامزدها حتی الامکان باسواد و معروف به صداقت و راستکاری باشند.

براساس این قانون، ماموران دولتی که از وظایف خود استعفا نکنند و محکومان به جنایات، نمی توانستند نامزد و عضو مجلس شوند.

در عین حال قانون اساسی ۱۳۴۳ هم داشتن تابعیت، توانایی خواندن و نوشتن، محکوم نشدن از سوی محکمه به محرومیت از حقوق سیاسی و اکمال سن ۲۵ را از شرأیط نامزدی تعیین کرده بود.

شرأیط نامزدی در قوانین جدید تغییر چندانی نکرده و تنها ارائه فهرست اسامی و امضا و یا تذکره هزار نفر از حامیان و سپردن ۳۰ هزار افغانی پول به عنوان ضمانت را به شرأیط نامزدی افزوده است.

اکنون که در آستانه برگزاری انتخابات پارلمانی ۱۳۹۷ قرار داریم، صدها تن برای رسیدن به کرسی مجلس و نمایندگی از مردم افغانستان خود را نامزد کرده اند، در حالیکه با توجه به مواردی که قبلاً ذکر شد، داشتن سواد و نام نیکو در بین مردم حتی در گذشته برای نامزدان یک اصل پنداشته می شد.

قرار است به تاریخ ۲۸ میزان سالجاری انتخابات مجلس نمایندگان در ۳۳ ولایت کشور برگزار شود، اما آیا کسانی که خود را نامزد کرده اند، نیکونام و با سواد هستند؟

پاسخ این پرسش را حتی می توان در صفحات مجازی و تبلیغات انتخاباتی دریافت کرد. متأسفانه تعدادی از نامزدان از سواد ابتدایی برخوردار نبوده و تعدادی نیز از مسیر قومی وارد کارزار انتخاباتی شده اند.

در چند روز کمپاین های انتخاباتی که گذشت، به خوبی مشاهده شد که تعداد کثیری از نامزدان، با انگیزه قدرت طلبی، شعارهای قومی و زبانی در تلاش اند تا به کرسی پارلمان دست یابند. در حالیکه شرایط کنونی ایجاب می کند تا تمام اقوام افغانستان مشت واحد شده و نمایندگان واقعی شان را انتخاب کنند تا باشد آنان به صورت واقعی پارلمان را به خانه ملت مبدل سازند.

با توجه به دوره های قبلی پارلمان و نمایندگان مجلس که برخی آنها برای پیشبرد امورات شخصی و افزایش درآمد، کرسی های پارلمان را به گونه ناشفاف احراز کردند و تعدادی با سودای قلدری و زورگویی به این منصب دست یافتند، اما تمام روز در سواحل دبی و کشورهای بیرونی به خوشگذرانی مصروف بودند، نیاز است تعمق بیشتر به خرج دهیم.

همانا نصب تصاویر بیشتر در اماکن عمومی، شفاخانه ها، پایه های برق و سایر مکان ها که سبب آزار و اذیت شهروندان شده است، معیار انتخاب نیست، پس در انتخابات پیشرو به کسانی رأی دهیم که از سواد کافی برخوردار باشند، نیکو نام و نیکو عمل باشند و تجربه کافی برای نمایندگی از ملت بزرگ افغانستان داشته باشند.

سید الیاس احمدی – خبرگزاری صنا

پاسخ ترک

Please enter your comment!
Please enter your name here

67 − 63 =

لینک مطلب: http://www.sana.af/?p=45088