آرزوی انسانیت، از شعار تا عمل

محمد مرادی: اگر روزی دیدیم که زن و کودک یهودی در اقصی نقاط عالم مورد ظلم و ستم واقع شدند اما از کنار آن به آسانی عبور کردیم و از این ستم راضی بودیم، نباید شعار «عدالت» و «آرزوی انسانیت»، سر دهیم.

اگر روزگاری در گوشه‌ای از این جهان، زن و کودک مسیحی یا صاحب هر دین و آئین دیگری، مورد اجحاف قرار گرفتند اما از رنج آنان شاد شدیم، به قول سعدی، دیگر نشاید که نامت نهند آدمی.

کودکان یمنی که به دست ناپاکان روزگار روانه خاک می‌شوند، هم برادران و خواهران من‌اند. کودکی که به دست تروریست‌های جنایتکار در سوریه جان می‌بازد نیز عزیزان من هستند و از درد و آلام آنان به خود می‌پیچم. رنج کودکان غزه و فلسطین نیز رنج من است.

انسان افغانستانی که خونش در خیابان‌ها، خانه‌ها و سایر جاها جاری می‌شود هم پاره تن من است. ستم‌های که در حق مردم مظلوم میانمار صورت می‌گیرد نیز داغی بر قلب مجروح انسانیت است؛ و این بار نوبت به ساکنان بی‌دفاع اویغور در چین، رسیده است.

اخیراً اعضای کمیته مقابله با تبعیض نژادی سازمان ملل متحد از بازداشت صدها هزار تن از اویغورها در چین خبر دادند. طبق اعلام سازمان ملل، گزارش‌های معتبر حاکی از آن است که چین منطقه خودمختار اویغور در ایالت سین‌کیانگ را به یک اردوگاه بازداشت جمعی بزرگ تبدیل کرده است.

بر اساس این گزارش که روز پنجشنبه منتشر شد، بالغ بر یک‌میلیون اویغور مسلمان در اردوگاه‌های اجباری بازآموزی چین نگهداری می‌شوند.

این تعداد انسان، صرفاً به اتهام تلاش برای خودمختاری دستگیر شده‌اند. به‌رغم آن‌که در بین اویغورهای چینی، تروریست‌های بین‌المللی نیز حضور دارند اما هر اویغور تروریست نیست. اویغورها آرام‌ترین شهروندان چینی هستند که اکنون با تبعیض بزرگ نژادی روبرو شده‌اند.

امروز زمان آن رسیده تا شعار انسانیت را به عمل تبدیل کنیم و با هر وسیله‌ای حتی با نوشتن یک سطر، برای رفع تبعیض سامانمند چین علیه اویغورهای مسلمان بکوشیم. سخن آخر این که عدالت و انسانیت را برای انسان بخواهیم نه برای دین، مذهب، زبان، نژاد و منطقه.

لینک مطلب: http://www.sana.af/?p=42125