جوانان، فقر اقتصادی و نیروی سرگردان

ناصر موسوی: جوانان نیروی پر انرژی و فعال جامعه هستند که سرنوشت آینده ملت‌ها در گرو کوشش‌ها و زحمت‌های این قشر است؛ البته مهم این است که باید به آموزش، سلامت، رفاه جوانان توجه شود تا بتوانند آنچه را فراگرفته‌اند، دوباره به جامعه عرضه دارند.

در افغانستان که بیش‌ترین میزان جمعیت‌اش را جوانان تشکیل می‌دهد، متأسفانه این قشر مورد بی‌مهری‌های فراوان قرار گرفته و در بسا روزگاران از آنان به عنوان چوب سوخت استفاده شده است.

این قشر در بسیاری حالات درگیر منازعاتی شده‌اند که خود هرگز به آن راضی نبوده‌اند. البته، بعد از سال ۲۰۰۱ که نگاه جامعه جهانی به افغانستان معطوف شد، یک سلسله فرصت‌ها برای جوانان فراهم آمد. سرمایه‌گذاری‌هایی روی جوانان انجام شد، حضور آنان در ساختار دولت بیش‌تر گردید و زمینه‌های رشد شان در عرصه‌های مختلف آماده گردید، اما با آن‌هم مشکلات زیادی فرا راه آنان وجود دارد که در اینجا به برخی از آنان اشاره می‌شود:

دسترسی به آموزش
داشتن تحصیلات عالی برای جوانان هنوز هم یک آرزو است٬ بسیاری از جوانان از داشتن تحصیلات عالی محروم اند٬ همچنین سطح آموزش و تحصیل برای جوانان بسیار پایین است و هنوز ظرفیت‌های لازم که بتواند جوانان را از نظر علمی اقناع کند، به وجود نیامده است.

به همین دلیل کسانی که به‌رغم طی کردن مقطع لیسانس، وقتی برای ماستری به خارج کشور می‌روند، با مشکلات زیادی مواجه می‌شوند. شاید سال‌ها طول بکشد تا معیارهای علمی در دانشگاه‌ها کشور با دانشگاه‌های جهان برابری کند؛ اما برای رسیدن به چنین مرحله‌ای نقطه آغاز لازم است که شروع شده اما باید ادامه یابد.

بیکاری
یکی از برجسته‌ترین مشکلات جوانان، بیکاری است. هم‌اکنون هزاران جوان که از دانشگاه‌ها فارغ‌اند یا حرفه آموخته‌اند، بیکار هستند. برای یک بست ۵ صدها جوان تحصیل کرده ثبت نام می‌کند که معمولاً با آنان برخوردهای بسیار نادرست هم صورت می‌گیرد.

هنوز زبان، قوم، جنسیت  برای رسیدن یک کرسی پایین حکومتی، مهم و مورد توجه است. این نمونه‌ای از یک سرگردانی بزرگ است.

جنگ و مهاجرت
در جنگ جاری بیش‌ترین میزان تلفات را جوانان متحمل می‌شوند٬ میزان تلفات در نهادهای امنیتی بسیار نگران کننده است. روزانه جوانان زیادی طعمه آتش جنگ می‌شوند. به همین ترتیب، مهاجرت‌های اقتصادی، هزاران جوان را مجبور می‌کند تا کشور خود را نا امیدانه ترک کنند و برای رسیدن به کشور مقصد، خطرهای بزرگ را به جان بخرند. در طی سال‌های گذشته هزاران جوان جان خود را در این راه از دست داده‌اند.
به هرحال، مهم این است که فرصت‌های تحصیلی و شغلی برای جوانان فراهم شود، توانایی‌های شان به دیده قدر نگریسته شود، مورد اعتماد قرار گیرند و در تصمیم‌گیری‌های مهم شریک ساخته شوند.

لینک مطلب: http://www.sana.af/?p=20502