طالبان چه می کنند و چه می خواهند؟

جنگ افغانستان در ۱۶ سال گذشته فراز و فرودهای فراوانی را طی کرده٬ اما چیزی که در این جنگ دایمی بوده٬ قتل، وحشت، بربریت، تخریب، نسل کشی ، و جنایت جنگی است.

طالبان، شبکه حقانی و داعش مسئولان این جنایت ها در کشور هستند. در گذشته زمانیکه در حملات انتحاری افراد ملکی کشته می شدند٬ برخی تروریستان حاضر نمی شد که مسئولیت اعمال خود را قبول کند. در این اواخر طالبان بطوری مستقیم بر مراکزی غیر نظامی حمله می‌کنند و با تلفات بسیار بالا مسئولیت آنرا هم  می پذیرند.

اول؛ تلاش حکومت افغانستان در جهت تعامل و یافتن راه حل با پاکستان راه به جای نبرده است. پاکستان دست از حمایت طالبان برنداشته و طالبان را هنوز ابزاری مناسب برای سیاست خارجی خود میداند و همین طور تلاش های حکومت حامد کرزی و حکومت وحدت ملی در جهت ختم جنگ در تعامل  با پاکستان بی نتیجه بوده است.

حال دولت افغانستان از طریق حمایت بین المللی می‌خواهد فشار را بر پاکستان بیشتر کند٬ تا این کشور دست از حمایت طالبان بردارد.

پاکستان هم اکنون فشار را احساس می کند و به این ترتیب ( حملات انتحاری) واکش نشان می‌دهند برای اینکه دولت افغانستان را از طریق مردم تحت فشار قرار داده تا دولت کابل حاضر شود به این کشور امتیاز بدهد یا دوباره مثل گذشته به میز مذاکره رو بیاورد. با این کار می خواهد برای جهان وانمود کند که روابط دو کشور در حال بهتر شدن است که در نهایت فشارها از دوش پاکستان کمتر می شود.

دوم؛ پس از اعلام راهبر جدید امریکا در قبال افغانستان٬ فشار جدی از طرف امریکا به پاکستان وارد گردید٬ کمک‌های دو ملیارد دالری امریکا به حالت تعلیق در آمده است. و نیز رئیس جمهور امریکا پاکستان را کشور حامی تروریسم که در قبال جنگ افغانستان نقش آتش بیار معرک را بازی می کند٬ معرفی کرده است.

پاکستان در بخش اقتصادی، سیاسی، نظامی این فشارها را احساس می کند. اما می خواهد از این مجرا برای امریکایی ها بگوید که صلح و ثبات در افغانستان بدون همکاری پاکستان ممکن نیست.

سوم؛ بحث های فراوان در داخل و خارج از کشور مطرح است که شاید در ماه های آینده حکومت افغانستان پیروزی های چشم گیر بدست بیاورد. طالبان نیز شکست را نزدیک می دانند و از سویی هم فشارها بر آنها از جانب نیروهای ملی وبین الملی بیشتر گردیده که طالبان را تحت فشار قرار داده است. حالا طالبان تلاش می کند که با استفاده از هر گزینه ای  قدرت خود را نشان دهند  و برای دولت افغانستان و جامعه بین المللی بگویند که طالبان قابل حذف نیستند و باید هر برنامه ای که برای آینده افغانستان در پیش باشد٬ جایگاه طالبان محفوظ باشد.

چهارم؛  اختلافات داخل نظام زمینه را برای قدرت نمایی طالبان فراهم کرده است. یعنی اینکه اولویت دولت اشتباه است. بیشتر اوقات دولت مردان صرف کارهای غیرمهم و غیرملی می شوند. به عنوان نمونه  برکناری والی بلخ را می توان اشاره کرد. مردم از خود سوال می کنند که وقتی شما به هر دلیلی نمی توانید امنیت دوکیلومتری خودتان را تأمین  کنید٬ پس عاقلانه نیست صحبت از برکناری کسانی شود که بطوری نسبی از آنها بهتر عمل کرده است.

ناصر موسوی – خبرگزاری صنا

پاسخ ترک

Please enter your comment!
Please enter your name here

2 + 6 =

لینک مطلب: http://www.sana.af/?p=19861